Günebakan Tarlaları

Deseydi Nazım.


Ben de deseydim ki;
mışıl mışıl uykusunda gülen bir bebek ne mutlulukdur bilir misin?



Etiniz,kemiğiniz,kolunuz,bacağınız,dik ortanızı hele bir resmet dese bak sana bu benim mutluluk resmim deyiveririm.Büyümesini izlemek ne büyük mutluluk bilir misin derim.Bir topun peşinde emekleyen halleri.Çabası mutluluk,azmi mutluluk.Onun emekleyerek katettiği yolda yüzündeki zafer kazanmış ifadeyi görmek de mutluluk.Ona ait herşey başlıbaşına mutluluk.Sonra adam olmuş da ayaklanmış halleri var ya hani o halleri de mutluluk.Başında babanın takımının renkleri şapkasıyla"Bak ben senin küçük adamınım " halleriyle poz vermesi de mutluluk.Bir görsen sevinçten ölürsün.

Başlığı atarken Ayşegül serileri geldi aklıma.Ayşegül okulda,Ayşegül evde,Ayşegül plajda...

Bilgi-İşlem departmanımızdan Ülkü Hn.için veda gecesi vardı dün.Bu pastayı da oraya giderken götürdüm.Aslında bu pastayı ben yapmadım.Gerçekten ben yapmadım.Herşey son güne kalınca ve kendi yoğunluğum da eklenince bir pastaneden pasta alındı ve bu hale benim tarafımdan getirildi:)



Süslemem için bana getirilen pastanın üzeri jöle kaplıydı.Şeker hamuru kaplama riskini göze alamayınca royal ıcingle kapladım.Aslında tam bir deneme yanılma işiydi.Alttaki krema royalle karışınca sertleşmeyen bir kaplama oldu.Baştan korksam da dolapda bekletince sorun çözüldü.Modellemeleri de geceye 2 saat kala yerleştirince akma,erime gibi bir sıkıntı yaşamadım.

Ülkü Hn,deniz olan bir yere taşındı bu arada.Bütün gün kızıyla martılara simit atıp duruyorlarmış.Deniz,martı demek bile insan da tebessüm oluşturuyor.Kimbilir o ne kadar mutludur şimdi.Bikinili halini pek beğendi Ülkü Hn.Sadece bikinisinin yanlarını kalın buldu demeden de geçersem ayıp olur:)

Yeni yaşamında kendisine mutluluklar dilerim.Sevgiyle kalsın.

Ülkü plajda....Ülkü kordonda...Ülkü şehir turunda...Ülkü barda...Ülkü sinemada...Ülkü peynir helvası alıyor...Ülkü boğaza karşı...
Demeden de duramıyor insan.

Elinde artan yemeğini alayıp pullayıp sofraya başka bir yemek olarak getiren kadınlara şaşardım.Onları tasarruflu bulmakdan çok hayalgüçleri beni etkilerdi,daha doğrusu deneyimleri.Belki de bu etki beni baktığım herşeyin farklı bir duruşu olabilir mi sorusunu sormaya yöneltti.Şimdilerde sıklıkla bu soruyu soruyorum kendime.

Zehra babaanne,babamın babaannesiydi.Dershaneye giderken bir dönem onlarda kaldım.Hiç unutmam bir akşam yemeğinde sofraya yoğurtlu,sarmısaklı patates salatası getirdi.Afiyetle yerken öğrendim ki,o patatesler sıradan patatesler değil.Artan patates yemeğinin içinden alınmış patatesler.Muhtemelen onları yıkamış -ki yoğurt da tek damla salça lekesi yoktu- Şaşırmıştım.Bu çok matah birşey olmayabilir,belki buna benzer kurtarma çalışmalarını heleki yokluk yıllarını,savaşı, şimdilerde kriz görmüş birçok hanım yapıyor ama diyorum ki,iyi ki o yemeği yedim,iyi ki.Belki de o yüzden hiç ekmek atmam,yemekleri kurtarma yollarını her daim arar dururum.

Niye mi bunları anlattım? Bu puding de böyle bir kurtarma operasyonundan ortaya çıktı da ondan.Akşam misafirlerime istekleri üzerine sütlü kahve ikram ettim.Gece sonunda 1 su bardağı kadar sütlü kahvem kalınca içine biraz daha süt,kontrollü şeker - sütlü kahve şekerli olduğu için - biraz sütlü çikolata koyunca ortaya bu tatlı çıktı.

Malzemeler:
*3 subardağı süt+1 su bardağı sütlü kahve
*1/2 su bardağı kıyılmış sütlü çikolata
*3 yemek kaşığı nişasta( silme değil)
*2/3 su bardağı şeker

Hazırlanışı:-Nişasta,şeker karıştırılır.Soğuk süt eklenir ve çikolatalar eklenir.
-Karışım koyulaşana dek pişirilir.

**Sütlü kahve yerine 4 su bardağı süte 1 tatlı kaşığı tepeleme Türk kahvesi koyabilirsiniz.
**Bu durumda şeker oranını 1-1,5 su bardağı arasında ayarlayabilirsiniz.

Asiye ve



Metin'e .....





Mutluluklar dilerim.

Oysaki,dün pastalarla ilgili detayları vermiş,yanlışlarımı düzeltmek için son kez okumaya başa dönmüştüm ki olan oldu.Elektrikler kesildi.Onca vakit,emek bir anda heba.Teknoloji özürlüyüm,biliyorum.Bloggerın otomatik kayıt işini beklemeden işimi sağlama alamayacak kadar özürlüyüm hem de.Tabii akşama bir çok çocuklu evde olduğu gibi bana bilgisayar sırası gelmeyeceğini de biliyordum.Üstelik hoş bir sürprizle annneannem bendeydi.Bir anda 4 kuşak bir aradaydık,bilgisayar neyime..Anneannem,annem,Figen,ben ve çocuklar.Üstelik anneannem -ki o benim ninemdir hep öyle derim - 95 yaşına rağmen 4 katı yürüyerek çıktı,sırf evimi dünya gözüyle görmek için.Sırf bize hürmeten.Sonra eskilerden anlattı.Çocukluğunda evimin yerinde çok güzel bir ev olduğunu,oralarda oynadıklarını,o güzel evin (ben konak olduğunu düşünüyorum) o zamanların en sözü geçen itibarlı bir beyine ait olduğunu,buraların ilk 2 katlı evi olduğunu anlattı.Biz dinledik.Çok sevdik.
Hafızama kazımaya çalıştığım nadir anlardan biri olarak hatırlayacağım hep.



Pastalara gelince,epey bir vakit oldu teslim edeli.Şirket içerisinde sürprizler pastası diyelim her ikisine.Biri 20 diğeri 8 kişilik pastalar bugüne kadar verdiğim tariflerden kakaolu portakal sulu kek,vanilyalı muhallebi ile hazırlandı. 20 kişilik olan fıstık krokan+frambuaz ,8 kişilik pasta ise kestaneli.

Ganaj tarifinin orjinali Zerrin'e ait.

250 ml.krema/ 190 gr.bitter çikolata

Ben aynı ganajı sütlü çikolata ile yaptım.Bir dahakine krema oranını azaltmayı düşünüyorum.190 gr.çikolataya 200-220 ml.krema kullanmak daha kolay çalışmamı sağlayacak gibime geliyor.

Dün gece msafirlerimi geçirdikten sonra Antalya'ya gidecek kurabiyelerimi süsledim.Bir dahaki yazının konusu da böylece belli oldu.

NOT:Blogger ödüllerini tek tek okuyor,biriktiriyorum.Ayrı bir post konusudur kendileri...