Günebakan çiçek açtı mı deseydim acaba ? Aslında minicik bir hayalle başlayan maceramı elle tutulur bir işle neticelendirmek başlarda değil ama açılışa bir kaç gün kala yerini ben de alışık olunmayan bir heyecana bıraktı.
Dün akşam atölyede çalışırken :)
Bunların herbiri paketlenip davetiye oldu.Açılış davetiyelerim.
Atölyenin ilk siparişi :)
ve sıradakiler.
Bu zencefilli tarçınlı kurabiyeler sabah Balıkesir'e yola çıktı.
Bu sünnet kurabiyeleri de dün akşam Ankara'ya ....
Okumayı söken öğrencileri için öğretmen Çiğdem Hanım 'ın çocuklarına yaptığı sürpriz.Bir sınıf dolusu öğrenci :)
Vitrinimdeki Sünger Bob. Çocukların cama yapışıp ona bakmalarına bayılıyorum.
Açılış günü 24 kasım dı GÜNEBAKAN 'ın . Ailecek hepimiz pek heyecanlıydık zaten.Sonrası çok hızlı gelişti.Çan'ın yerel gazetesinde açılışla ilgili yazılanlar burada. Beni yanlız bırakmayan herkese çok çok teşekkür ediyorum.Çok mutlu oldum.O yüzden yerde miydim gökte mi epey bir bilemedim.Bizim buralara pastane kültürü yerleştiği için , Pasta Tasarım Atölyesi fikri herkese değişik geldi.Kaymakam bey de davetiyedeki bu ayrıntıya dikkat ettiğini söyleyince farkın farkedilmesi benim çok hoşuma gitti.Şimdi Günebakan Mönü altında günlük 3 çeşit börek , kurabiye , kek vs. çıkarıyoruz.Neden çok değil dediklerinde ama biz pastane değiliz ki diyoruz :)
Atölyemin açılışı bizi ne kadar mutlu ettiyse , 95 yaşındaki tontiş ninemi açılışın bir gün sonrası aniden kaybetmek de o kadar üzdü.Hâlâ atlatamadık.Hayat bir öyle bir böyle devam ederken ,sevinçlerin yanına hiç yakışmayan hüzünleri de taşımayı öğreniyor insan. Ninem , çalışın kuzum derdi hep.Sözünü tutuyorum.Sanki o zaman daha bir kolaylanıyor herşey.
